حافظ، میراث جاودانه زبان فارسی و آیینه فرهنگ و هویت ایرانی است

رئیس بنیاد ایران‌شناسی لرستان در پیامی به مناسبت روز بزرگداشت حافظ تأکید کرد: ترویج حافظ‌خوانی، فرصتی برای پیوند نسل جوان با میراث ادبی، عرفانی و فرهنگی ایران‌زمین است.

به گزارش قاب خبر: مجتبی رومانی، با تأکید بر جایگاه بی‌بدیل این شاعر نامدار در تاریخ و فرهنگ ایران، حافظ را یکی از برجسته‌ترین نمادهای هویت ادبی و معنوی ایرانیان دانست و بر ضرورت پاسداشت میراث فکری و زبانی او در جامعه امروز تأکید کرد.
رومانی با اشاره به جایگاه حافظ در حافظه تاریخی و فرهنگی ایرانیان اظهار داشت: حافظ شیرازی تنها شاعری بزرگ در تاریخ ادبیات فارسی نیست، بلکه اندیشمندی است که با زبانی سرشار از زیبایی، ایهام، حکمت و ظرافت‌های ادبی، به بیان عمیق‌ترین تجربه‌های انسانی پرداخته است. شعر او از عشق و عرفان تا آزادی، حقیقت‌جویی، نقد ریاکاری و تأمل در رازهای هستی را در بر می‌گیرد و همین گستردگی مفاهیم، سبب شده است که دیوان حافظ در طول قرن‌ها همچنان زنده، اثرگذار و مورد توجه نسل‌های مختلف باشد.
وی افزود: حافظ از جمله مفاخری است که شناخت او، فراتر از آشنایی با یک شخصیت ادبی، به شناخت بخشی از جهان‌بینی، ذوق هنری و نظام معنایی فرهنگ ایرانی کمک می‌کند. زبان حافظ، بخشی از سرمایه فرهنگی ماست؛ سرمایه‌ای که در طول تاریخ در گفتار مردم، محافل ادبی، آیین‌های خانوادگی و مناسبت‌های فرهنگی حضور داشته و به یکی از عناصر پیونددهنده نسل‌ها تبدیل شده است.
رئیس بنیاد ایران‌شناسی لرستان با تأکید بر اهمیت تداوم سنت حافظ‌خوانی در جامعه بیان کرد: حافظ‌خوانی از جلوه‌های ارزشمند پیوند مردم ایران با ادبیات کلاسیک است. این سنت، فرصتی فراهم می‌کند تا شعر از محدوده کتاب‌ها و محافل تخصصی فراتر رود و در زندگی روزمره مردم حضور داشته باشد. هنگامی که اشعار حافظ خوانده و درباره معانی و لایه‌های مختلف آن گفت‌وگو می‌شود، زمینه‌ای برای انتقال تجربه‌های فرهنگی، تقویت زبان فارسی و آشنایی بیشتر نسل جوان با اندیشه و هنر گذشتگان فراهم می‌آید.
رومانی ادامه داد: برگزاری نشست‌های تخصصی شعرخوانی، شرح و تفسیر غزلیات حافظ، محافل ادبی و برنامه‌های فرهنگی با حضور استادان، پژوهشگران، شاعران و علاقه‌مندان، می‌تواند به تعمیق شناخت جامعه از ادبیات فارسی کمک کند. چنین برنامه‌هایی زمانی اثربخش‌تر خواهند بود که علاوه بر بزرگداشت چهره‌های نامدار، امکان مشارکت جوانان، دانشجویان و علاقه‌مندان را فراهم کنند و ارتباط میان پژوهش دانشگاهی و تجربه زنده فرهنگی مردم را گسترش دهند.
رئیس بنیاد ایران‌شناسی لرستان در ادامه، شناخت مفاخر ادبی را بخشی از فرایند شناخت هویت تاریخی و تمدنی ایران دانست و گفت: ایران‌شناسی تنها به مطالعه رویدادهای تاریخی و آثار باستانی محدود نمی‌شود؛ زبان، ادبیات، هنر، آیین‌ها، اندیشه‌ها و سنت‌های فرهنگی نیز از ارکان اساسی شناخت ایران هستند. از این منظر، حافظ‌شناسی و توجه به میراث شاعران بزرگ فارسی‌زبان، جایگاهی مهم در مطالعات ایران‌شناختی دارد.
وی خاطرنشان کرد: معرفی درست میراث ادبی ایران به نسل‌های جدید، مستلزم برنامه‌ریزی مستمر، تولید محتوای علمی و فرهنگی، حمایت از پژوهشگران و ایجاد فرصت‌هایی برای گفت‌وگوی میان نسل‌هاست. بزرگداشت مفاخر نباید تنها به یک روز در تقویم محدود شود، بلکه باید به حرکتی پیوسته برای شناخت، پاسداشت و انتقال میراث فرهنگی به آیندگان تبدیل شود.
رومانی با اشاره به ظرفیت‌های فرهنگی و ادبی لرستان اظهار داشت: استان لرستان در کنار پیشینه تاریخی و تمدنی خود، از فرهنگ شفاهی غنی، ادبیات بومی، شعر، موسیقی و سنت‌های فرهنگی ریشه‌دار برخوردار است. توجه هم‌زمان به میراث ادبی ملی و داشته‌های فرهنگی بومی می‌تواند زمینه شناخت عمیق‌تر هویت ایرانی و جایگاه فرهنگ‌های محلی در شکل‌گیری و تداوم این هویت را فراهم سازد.
وی افزود: ایجاد ارتباط میان ادبیات کلاسیک فارسی و ظرفیت‌های ادبی و فرهنگی لرستان، فرصتی برای تقویت فعالیت‌های پژوهشی، گسترش محافل ادبی و افزایش مشارکت علاقه‌مندان در برنامه‌های فرهنگی است. در این مسیر، همکاری استادان دانشگاه، پژوهشگران، شاعران، انجمن‌های ادبی و نهادهای فرهنگی می‌تواند به معرفی بهتر میراث ادبی و تقویت فرهنگ مطالعه و شعرخوانی کمک کند.

رئیس بنیاد ایران‌شناسی لرستان در پایان با گرامیداشت روز بزرگداشت حافظ تأکید کرد: حافظ به ما می‌آموزد که زبان و ادبیات، افزون بر زیبایی و لذت هنری، بستری برای اندیشیدن، پرسشگری و شناخت انسان و جامعه است. پاسداشت حافظ، پاسداشت زبان فارسی، خرد فرهنگی و حافظه تاریخی ایرانیان است. امید می‌رود با گسترش برنامه‌های حافظ‌خوانی و حمایت از فعالیت‌های ادبی و پژوهشی، زمینه آشنایی عمیق‌تر نسل جوان با این میراث ارزشمند فراهم شود و گنجینه شعر و اندیشه ایرانی همچنان در زندگی فرهنگی جامعه حضوری زنده و اثرگذار داشته باشد.